Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

31- Παναγιοπούλα

                     ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017
     Σελήνη 16% στο γέμισμα- Προγνωστικά: Καλή ημέρα


  Το πρώτο ψάρεμα για το 2017...μετά από αρκετό καιρό αποχής λόγω παγωνιάς και εορτών....
   Η σειρά μου να επιλέξω και έμπνευση όχι ιδιαίτερη. Έφτασε η ώρα να έρθουν τα παιδιά και μέρος δεν είχα καλοσκεφτεί. Ζητώ τη γνώμη τους κι αυτοί αποκρίνονται με το κλασσικό υφάκι "δεν είναι σειρά μου να διαλέξω...δε μπορώ να βάλω χέρι στην επιλογή σου...". 
   Με την ώρα της ήρθε και η φώτιση. Ένα μέρος που έιχαμε πεί παλιότερα μα θαρρούσαμε πως δε μας χωράει. Η μικρή παραλία της Παναγιοπούλας κάτω απ'τα μουράγια. Θεωρητικά δε θα είχε και τη φοβερή διαφορά από το διπλανό Φαληράκι αλλά τι είχαμε τι χάσαμε.
Η Παναγιοπούλα
   Φτάσαμε στην παραλία και αρχίσαμε να στήνουμε. Η παραλία μικρή, στη σκιά των τειχών, το μικρό εκκλησάκι εντός τους να δίνει μία αίγλη άλλη...λές και το μέρος είναι ευλογημένο, έμελλε να το διαπιστώσουμε.  Μονάγκιστρα και διπλαράκια φορτωμένα με φαραώ, τσουτσούνι, ακροβάτη και γαρίδα έζωσαν το παραλιάκι. Τα νερά σχετικά ρηχά και ο βυθός μικτος λασπη-βότσαλο, διάσπαρτος με βραχάκια και λίγες φυκιάδες. 
   Εγώ επέλεξα την αριστερή μεριά, απο πάνω έχει ένα εστιατόριο που κάποτε δουλεύαμε με το Γιώργη γκαρσόνια και όταν έμεναν ψωμιά τα ρίχναμε και χαζεύαμε τα ψάρια που μαζεύονταν για να φάνε. Κάπως σαν αντάλλαγμα λοιπόν, οτι ήρθε η ώρα να ανταποδοθεί ένα καλό...αφού κυρά-θάλασσα τάισα τότε τα ψαράκια σου ίσως με θυμηθείς και μου δώσεις κανένα να χαρώ κι εγώ. Οι ψαράδες είναι σαν τους τζογαδόρους, έχουν τις προλήψεις τους, τα φυλαχτά και τις παραξενιές τους. Σίγουρα επιδρούν και άλλοι παράγοντες όπως το να διαβάζεις τον καιρό, να έχεις καλά δολώματα και εργαλεία, να ξέρεις εν ολίγοις το μέρος στο οποίο ψαρεύεις. Μα και να έχεις όλα αυτά τα εφόδια πάλι μπορεί να γυρίσεις άψαρος και γεμάτος ερωτηματικά...να προσπαθείς να εξηγήσεις το ανεξήγητο. Υπάρχει και ο παράγοντας τύχη...καλή τύχη δική σου που θα πιάσεις το ψαράκι και κακή τύχη για το ψαράκι που περνούσε πεινασμένο και είπε να τσιμπήσει. Όπως και νά'χει ένιωθα μία σύνδεση με την αριστερή μεριά της παραλίας και την κατέλαβα.
Με καλούσε η αριστερή μεριά
   Ο Γιώργης στα δεξιά κι ο Γιωργάκης κέντρο. Έκανε κρύο και ο καιρός σχετικά καθαρός με ωραία χρώματα και σχεδόν καθόλου αεράκι. Δυστυχώς δεν υπήρχε κανένα σημάδι από τα ψάρια, ούτε ένα μικρο τσίμπημα ούτε φθορά στα δολώματα. Βρε τα σκασμένα λες να έχουν πάει αλλού;
Μα πάλι σε κενό αέρος πέσαμε...είναι δυνατόν τόσα δολώματα και να μην τσιμπάνε;
Είχαν περάσει περίπου δύο ώρες και δεν υπήρχε σημάδι ζωής, κάπως είχε αρχίσει να πέφτει η διάθεση της ομάδας, εγώ σκεφτόμουν το ενδεχόμενο αλλαγής μέρους μα από την άλλη θα έπρεπε να φύγω σχετικά νωρίς...δεν έβγαλα άχνα.
   Η νύχτα άρχισε να πέφτει και να σκεπάζει το τοπίο...υπήρχαν οι φακοί μας και τα φώτα από το εκκλησάκι. Τότε το τέρμα αριστερό καλάμι μου έδωσε σήμα...το κουδουνάκι πήγε περίπατο. Άρχισα να λεβάρω και έβρισκα ντέματα μα κάτι ένιωθα επάνω μα αύτο το κάτι σαν να βαρούσε κεφαλιές σε όποιο βραχάκι περνούσε από κοντά, σαν να προσπαθούσε να με σκαλώσει, το παράμαλλό μου λεπτό και ο φόβος μην κόψει μεγάλος...με προσοχή και παρακάλια σε λίγο ήρθε ένα ωραιότατο λυθρινάκι κάτι περισσότερο από παλάμη. Δεν είχα ξαναβγάλει ποτέ τόσο καλό λυθρίνι...
   Βιαστικά έπιασα να ξαναδολώσω, δεν πέρασε ένα δεκάλεπτο και το μεσαίο μου καλάμι έδωσα ένα ωραίο τράβηγμα...είχα ψάρι, έκανε κι αυτό περίεργα καμώματα...πότε-πότε ελάφραινε και έλεγα πως το έχασα..χωρίς πολλή δυσκολία ήρθε στα χέρια μου κι ένας ωραίο μούρμουρας. Εν τω μεταξύ το λυθρίνι έφαγε στον ακροβάτη και ο μούρμουρας στο φαραώ.
   Αρχίσαμε όλοι να δολώνουμε και να ξαναρίχνουμε...δύο ψάρια σε τόσο μικρό διάστημα σίγουρα επρόκειτο περί peak...δεν έπρεπε να χάσουμε αυτές τις εύφορες στιγμές. Επικράτησε ένα δεκάλεπτο γαλήνης, πιστέψαμε οτι αυτό το λίγο ήταν η χαρά μας για απόψε. Χτύπημα σε δικό μου καλάμι και κλασικά κάτι προσπαθούσε να με δέσει, χτυπώντας πάνω σε πέτρες, μουτρίζοντας προς το βυθό παίρνοντας κάποια μικρά κεφάλια...ένας μούρμουρας λίγο μικρότερος από τον προηγούμενο. Η αριστερή μεριά με είχε δικαιώσει...η κυρά-θάλασσα με τίμησε, και η επιλογή του μέρους επίσης.
Χτύπημα σε καλάμι του Γιώργη και αυτός με κόπο το έφερνε, πότε του σκάλωνε πότε του έπαιρνε κεφάλια...μέχρι που του σκάλωσε για τα καλά. Άρχισε τα καντήλια ο Γιώργης υπό το άγρυπνο βλέμμα της Παναγιοπούλας..."Ασ'το μπας και ξεσκαλώσει μόνο του γιατί με το τράβηγμα θα το κόψεις...άσ'το άσ'το" του είπα και τον κατάφερα...είχε ψάρι και καλό από ότι έλεγε....θα το έφερνε άραγε;
   Λίγα λεπτά μετά πήγε να το ξαναδεί και όντως τα ψάρι είχε ξεσκαλώσει, με προσοχή και παρακάλι ήρθε πάνω ένας ωραιότατος σηκιός....εμ Γιώργη μου άσ'το το δόλιο να στο ξεσκαλώσει αυτό...χειρότερα δε θα ήταν να έσπαγε το έρημο το παράμαλλο;
Άσ'το νά'ρθει μόνο του....
   Ο Γιωργάκης απορρημένος κοιτούσε...ήταν στη μέση και δεν είχε πάρει όυτε ένα τσίμπημα...μέχρι που ήρθε η σειρά του, το κουδούνι πήγε περίπατο και το ψάρι έπαιρνε κεφάλια και καλά κεφάλια. Ο Γιωργάκης να αγκομαχεί και να μη μπορεί να του πάρει ούτε μανιβελιά, οι υπόλοιποι σε ετοιμότητα με την απόχη ανά χείρας...τι είχε πάνω ο κωλόφαρδος της παρέας....το ψάρι έδινε γκάζια, είχε τσαμπουκά...το ένιωθε βαρύ λέει πάνω στην πετονιά μέχρι που ελάφρυνε ξαφνικά...αυτό ήταν, ο,τι υπήρχε στ'αγκίστρι τη γλύτωσε. Είπαμε τυχερά ήταν αυτά.
Καθάρισμα επί τόπου

   Η δραστηριότητα είχε πέσει πιά...να τους τα μολόγησε όλα αυτό που τη γλύτωσε; Λες και κάποιος έκλεισε το διακόπτη και δεν υπήρχαν άλλα ψάρια..περίεργο, και όλα έδειχναν οτι πηγαίναμε για επικές μάχες. Η ώρα περνούσε και τα δολώματα ολοένα και λιγόστευαν...ένα κλικ σε δικό μου καλάμι για να φέρω πανεύκολα ένα σαργουδάκι πάνω...δεν ήταν και πολύ μεγάλο αλλά σκέφτηκα πως θα στόλιζε όμορφα την ψαριά ετούτη...πλεονεξία θες να το πείς;...Μπορεί ετούτη τη φορά να υπερίσχυσε ο φαταούλας μέσα μου...άνθρωποι είμαστε, συμβαίνει κι αυτό.
   Δολώματα τέλος...η ώρα σχετικά νωρίς για τα δεδομένα μας, μαζέψαμε και με θετικές εντυπώσεςι αφήσαμε την Παναγιοπούλα στην ησυχία της...θα επιστρέψουμε στο σημείο μιάς και έδειξε καλά σημάδια...ευλόγημενο όπως είπα και στην αρχή.
Ζηλευτά τα ασήμια σου....

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

30- Ο μοναχικός Γιώργης...και τα ασήμια του! (Ανεμόμυλος)

              ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2016
Σελήνη: 29% στο γέμισμα- Προγνωστικά: Καλή ημέρα


     Ο Γιωργάκης έλειπε ακόμη στην Ισπανία...Εγώ έπρεπε να δουλέψω, καθώς η αλλαγή μου στη δουλειά δήλωσε ασθένεια. Ο δε Γιώργης πήγε μόνος του,επέλεξε τη Γαρίτσα που είναι και κοντά τα παρακάτω γράφτηκαν απ'το δικό του χέρι....



   Πήγα τελικά μόνος μου,μου έφτιαξα και το μηχανισμό του trabucco,λέω όλα καλάααα..1 φαραώ-1 κορέα..περνώντας για να πάω για ανεμόμυλο λέω ας σταματήσω από σένα μπας και χρειαστώ κάνα ανταλλακτικό από αυτά που χεις,να μου βάλεις και στην μπομπίνα του kuro την νέα πετονιά...πάρκιν δεν βρήκα οπότε την έκανα για ανεμόμυλο..είχε ψαράδες στον φάρο και αγαπητικούς στον ανεμόμυλο...+ μια που κολυμπούσε εκεί..νταξει..ας φτιάξω τα καλάμια μου και τις αρματωσιές μου..είπεν ο Κύριος.
   Βγάζω τον παλιό μηχανισμό απ το trabucco και βάζω πάλι τον δικό του...μέχρι να..φεύγουν οι αγαπητικοί και μετακομίζω εκεί..κλάπα κλούπα φτιάχνω το πρώτο καλάμι...του βάζω κι αρματωσιά..πάμε στο 2ο(ακόμα κάνει μπάνιο η άλλη οπότε δεν μπορώ να ρίξω)..να φτιάξω το kuro τότε...τσουπ κόβεται η παπαριά η κάτι σαν λαστιχένια που περνάς από κάτω την πετονιά όταν πρωτοβάζεις στην μπομπίνα...δεν πειράζει θα κάνω κόμπο μικρό. Μα πως το κανε ο άλλος όμως...α ναι! Και 2 ανάποδες και γυριστές...
   Τσουπ και ξεκινώ να αδειάζω απ το ένα να γιομίζω στ'άλλο..και κάπου εκεί για κάποιο λόγο ερχόταν μπερδεμένο στην μπομπίνα...γαμώ την Pαναγία λέω!όχι ρε πούστη...κωλομπέρδεμα κιόλας! για κόψιμο! ααα λέω!! Είχε τελειώσει και η άλλη το μπάνιο της...και πότε σκατά θα ψαρέψω...τέλος το kuro για την ώρα...ξαναπαίρνω τον παλιό μηχανισμό..άντε και το φτιάχνω και αυτό..διπλάρι σε αυτό..μονάχι στον ιταλό..ανοίγω και την απόχη να την έχω έτοιμη,δεν σηκώνουμε με το καλάμι είπε ο άλλος..είχε βάλει και λίιιιγο αέρα που ερχόταν κατευθείαν στα μούτρα μου..έλα και τι έγινε..πρώτη φορά;
   Φεύγει αριστερά κι 1 δεξιά..2 και πολλά που είναι λέω..ε ρε μλκ ξέχασα να πάρω χημικά. Εχει μείνει 1 στην τσάντα..α! Έχω και τα ηλεκτρονικά..αρχίδια..κανένα δεν δουλεύει. Μετά από λίγο..κλικ κλικ το κουδουνάκι..λίγο..λέω άστο, Κάποιος ήρθε να παίξει,άνοιξε η παιδική χαρά..άντε και μια και δυο ανεβαίνει και λίγο...άντε να σε δω λοιπόν..το μελανουράααααααακι βρε..έκανε και φασαρία ε; Όχι μέσα στο νερό,όταν βγήκε έξω!Μόνος εγώ,μόνο και το μελανουράκι,έλα να κάνουμε παρέα βρε..έχω και καφέ κρύο,νερό και πασατέμπο να κεράσω!Είχα πάρει και τον κουβά...του έφτιαξα πισίνα να γουστάρει..φαραώ χτύπησε..εντωμεταξύ στο διπλάρι έχω βάλει και κορέα..περνά το 30'..άντε ν'αλλάξω..ντέματα..κακά φτιαξίματα..κομμένα παράμαλα..άντε να φτιάξω νέα..είχε αρχίσει να φυσά πιο πολύ..και ήταν και κρύος αέρας ανάθεμά τον..και φυσικά είχε γυρίσει τέλεια μεσ'τα μούτρα μου.
   Το κύμα έσκαγε δεξιά μου..κάνω-ράνω έτοιμα πάλι..τίποτα..ούτε φωνή μα ούτε και ακρόαση..ξαναβγάζω..πάλι ντέματα..πάλι δένω πάλι ρίχνω...και άλλη μια φορά τα ίδια ακόμα...ρε γμτ..είμαι και μόνος μου και αρχίζει και πιο πολύ κρύο..έχει φτάσει κάπου 8..θα μπορούσα να φαίνομαι και λίγο απελπισμένος εκεί πέρα,χαχαχα..στο άλλο καλάμι που δεν είχα φωτάκι έπρεπε να ελέγχω κάθε ΄3 και λίγο..ναι μεν υπάρχει το ηχητικό..αλλά εσυνήθισα  και στο οπτικό..είχε και αέρα και δεν πολυάκουγα..κάτι σαλέβει..όμως..πάω κοντά το κοιτάω,τσουπ έχει ανέβει ο κουδούνης! Αααα ωραία λέω,για να ειδώ! ποιός χτύπησε την πόρτα μου..πρώτη χερουλιά ντέμα,γαμώ το Χριστό μου και είναι κάτι πάνω..μέχρι να το σκεφτώ χτυπάει το άλλο κουδούνι..αλλά αυτό χτυπάει καλά!ανέβηκε απότομα και βρόντηξε το κουδούνι..ω ρε μλκ!!! Και τα 2 μαζί!! Αφού είναι ντεμένο λέω τ αφήνω αυτό..δεν ακουγόταν και κάτι πολύ καλό..τρέχω στ'άλλο..ντουπ ντουπ κεφάλια,ε ναι ρε πούστη μου κάτι είναι στην άλλη άκρη...φέρνω φέρνω,ντουπ ντουπ αυτό,μικροντεσίματα αλλά ερχόταν..ωραία λέω έρχεται...και πως το ανεβάζω ρε μαλάκα..το βλέπω..ασημίζει!!! Ω ρε γμτ! Καλό αυτό! Αφήνω το καλάμι στην θέση του..παίρνω απόχη και βγαίνω στα βραχάκια μπροστά..το βλέπω και μετα δεν το βλέπω..πιάνω την πετονιά με το χέρι,τραβάω λίγο ξανανεβαίνει ο λέβέντης..αλλά είναι ακόμα λίγο πιο μακρυά μου..άντε και πάω στο τελευταίο βραχάκι,να σου και το κύμα μ'έκανε λούτσα στο ένα πόδι..αλλά δεν γαμιέται λέω..1-2 σ'έπιασα λέωωω...Σαργος,σαργός ωραίος παχύς!!40 νούμερο παπούτσι!!βγαίνω τ'ακουμπάω κάτω..πάω στ'άλλο καπάκι..στο ντέσιμο..αλλά είναι γνωστό ντέμα..από φύκια..άλλες 2-3 φορές είχα πέσει πριν πάνω του...πας πιο δεξιά και όλα καλά..κάτι έχει και αυτό..πάμε πάλι απόχη λέω..αλλά εκεί είναι ο ψηλός βράχος..άντε ν'ανέβω και πως θα πάω πιο μπροστά?..φέρνω φέρνω...κοιτάω...μαύρο βλέπω..χμμμ..σηκιός και όχι κανένας μεγάλος..δεν βγαίνω λέω θα σε ανεβάσω με μια τραβηξιά με το καλάμι..και μια χαρά ήρθε και ο σηκιός! Ω ρε μλκ λέω...κοίτα να δεις!! Ένα 15' δράσης!Όλα μαζί,χαμός!!! Η ενέργεια πάλε στα ύψη!! Και τα 2 παράμαλα έμειναν μέσα..τα είχαν ρουφήξει μέσα μέσα...ω ρε γμτ!! Το peak!!! Άντε γρήγορα ξαναδένω και για τα 2 και πάλι μέσα..για τα παράμαλα είχα 2 επιλογές..platil .025 και μια παλιάααααα που σέρνω μαζί μου απο την αρχαιότητα technofish(απ ότι θυμάμαι) .026...platil ε;; Δεν μου πάει η καρδιά..ας βάλω την παλιά..πολύ γερή! Καμία σχέση με την άλλη την παπαριά που ξεφλουδίζει λες και κάηκε το καλοκαίρι στον ήλιο...μωρέ λέω...καλόοοοο...και τεσπα..δεν έγινε κάτι άλλο..άλλαξα μερικές φορές ακόμα..Έφτιαξα τελικά και το kuro,γέμισα την μπομπίνα(035..δεν πρέπει να χώρεσε και πάρα πολύ μου φαίνεται)...δεν μου ξαναμίλησε ο Ποσειδών..τ'αφησα μέχρι 9.30 να ψαρεύουν..άντε λέω..δεν πάει άλλο..είχε σταματήσει ο αέρας και το κρύο κάνα 30' πριν..αλλά είχε ξανάρθει με δόντια πάλι..Έτσι είπα Γεια χαρά και στο επανιδείν!!!!Το μέρος είναι ζωντανό..ΖΩ ΝΤΑ ΝΟ!!!


29- Γαρίτσα ανυπέρβλητη

         ΔΕΥΤΕΡΑ 28 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016
Σελήνη: 0% Νέα σελήνη- Προγνωστικά: Πολύ καλή ημέρα

   Δυστυχώς δε θυμάμαι πολλά να γράψω για την εξόρμηση αυτή.
Σίγουρα η αγέλη ήταν λειψή μιάς και ο Γιωργάκης έλειπε στην Ισπανία.
Κάποια στιγμή του στείλαμε μία φωτογραφία λέγοντάς του πως κάποιοι δεν ξεχνούν το ραντεβού της Δευτέρας...
Κάποιοι δεν ξεχνούν το ραντεβού της Δευτέρας...
   Το μόνο που έχω από εκείνη την εξόρμηση...οι παρακάτω φωτογραφίες...σμέρνα και δρόγκος.
Με την απορία "Γιατί άραγε να έδωσα τετοιο τίτλο;" πήρα ένα τηλέφωνο το Γιώργη που δε φημίζεται για την καλή του μνήμη. Μου θύμισε κάποια πράγματα...
  Καθώς ήμουν πάνω στα βράχια και πάλευα με το ψάρι με το φόβο μη βραχώσει κάπου και το αποχαιρετήσω φώναξα το Γιώργη να φέρει απόχη, ασήμισμα δε φαινόταν πουθενά μα ήταν και θεοσκόταδο, μετά από λίγες μανιβελιές διακρίναμε ξεκάθαρα τη σμέρνα να πλησιάζει. Δεν ήταν και μικρή...την αποχιάσαμε και καθώς κάναμε να φύγουμε απο τα βράχια νόμισα οτι ο Γιώργης την κρατούσε...άφησα το παράμαλο και έκανα να φύγω ακούγοντας το ωραιότατο κράκ στη μύτη του Trabucco, η μύτη είχε σπάσει, μικρό το κακό.
   Θυμηθήκαμε επίσης οτι η ψαριά είχε πάει αρκετά καλα, με το Γιώργη να φέρνει ένα μεγάλο σαργό και εγω να σηκώνω 1-2 σαργούς και έναν ωραίο σηκιό.
   Θυμάμαι οτι είχα κάποιο άγχος φέρνοντας τα ψάρια καθώς τα νερά είναι ρηχά και γεμάτα ντέματα και φυκιάδες...αν ένα ψάρι αποφασίσει να σκαλώσει κάπου χαιρέτα μας!
Γαρίτσα ανυπέρβλητη...

28- Αγ. Ιωάννης περιστερών

         ΔΕΥΤΕΡΑ 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016
Σελήνη: 54% Στο άδειασμα- Προγνωστικά: Φτωχή ημέρα


  Ένα μέρος που ο Γιωργάκης λατρεύει είναι ο Αγ.Ιωάννης Περιστερών...εφόσον ήταν η σειρά του να διαλέξει απλά ακολουθήσαμε. Δε μπορώ να πω οτι το μέρος μας έχει δώσει κάτι φοβερό όσες φορές έχουμε πάει αλλά ήταν οι πρώτες εξορμήσεις τότε που ο Γιωργάκης έβγαλέ έναν ωραίο σηκιό...μάλλον είναι η πρώτη του αγάπη και παντοτινή.
   Αργήσαμε κάπως να ξεκινήσουμε και φτάσαμε στην παραλία σούρουπο. Οι πρώτες ρίψεις έγιναν ανάμεσα από τις φυκιάδες και τα βραχάκια της παραλίας. Έπιασα και έφτιαξα μαζί με όλα τα μία τριάγκιστρη αρματωσιά την οποία έντυσα με μία αναποδογυρισμένη σαρδέλα μπας και ξεστραβωθεί κάνα σοβαρό ψάρι...αν και συνήθως σμέρνες και δρόγκοι το προλαβαίνουν.
Αγ. Ιωάννης Περιστερών

   Η ώρα κυλούσε βασανιστικά καθώς δε σάλευε το παραμικρό, όσα παράμαλα γλύτωναν το σκάλωμα και το κόψιμο έφταναν στα χέρια μας με το δόλωμα άθικτο. Μάλλον δεν κυκλοφορούσε το παραμικρό, είτε ρίχναμε σχετικά κοντινές είτε μακρυνές βολές. Βέβαια οι δικές μας μακρυνές κυμαίνονται στα 65-70 μέτρα...έχουμε δουλειά ακόμα για να φτάσουμε στα 100.
   Αρχίσαμε να μαραινόμαστε, και ο Γιωργάκης έδειχνε να έχει χάσει την ελπίδα του...
Άρχισα να επιχειρηματολογώ υπέρ της αλλαγής πόστου, δε χρειάστηκε και πολύ. Είχε πέσει η νύχτα και πιάσαμε εντελώς αποκαρδιωμένοι να μαζέψουμε τα εργαλεία που είχαμε σκορπίσει παντού.
   Επόμενος σταθμός το λιμάνι των Μπενιτσών. Πολύ συμπαθητικό σε δομή, αφού έχει πεζούλια που βολεύουν για να κάτσουμε, για να στήσουμε τα καλάμια και όλα τα σύνεργα, βέβαια ούτε εκεί πήραμε ποτέ ψάρι μα στην αναβροχιά...
Κρίμα τέτοια δολωσιά να πηγαίνει χαμένη...
   Φτάσαμε και αρχίσαμε να αρματώνουμε το μέρος...σωστό φρούριο έγινε.
Δεν αργήσαμε να πάρουμε το πρώτο σημάδι σε ένα δικό μου καλάμι, το κουδουνάκι πήρε λίγη πετονιά, άρχισα να φέρνω για να δω στα χέρια μου ένα συμπαθητικό σαργουδάκι. Άρχισα να επαινώ το μέρος και την επιλογή να φύγουμε από την προηγούμενη παραλία, τέτοια χαρά με έπιασε που έσπασε η γρουσουζιά που αναφώνησα "Μάγκες θα γ@@@σουμε!!!".
Λιμάνι Μπενιτσών
  Περνούσε η ώρα και άρχισα να σκέφτομαι πως υπερεκτίμησα την κατάσταση, η αδράνεια μας ακολούθησε και σε αυτό το μέρος, δεν υπήρχε η παραμικρή δραστηριότητα παρά ελάχιστα συρσίματα και καμιά λάλα έτσι για να μας βάλει σε μπελά και να μας χαλάσει το δόλωμα.
   Άλλο ένα κουδουνακι χτύπησε σε δικό μου καλάμι και έφερα ένα σαργουδάκι όμοιο με το πρώτο...πόσο να απαλύνουν αυτά τα δυό μικρά τον πόνο της αψαρίας;
Πόσο να εκμηδενίσουν το βάσανο της υγρασία που μας είχε ποτίσει για τα καλά;
Πόσο να ζωηρέψουν τις τόσες ώρες αναμονής...
Δεν ήταν η μέρα μας...πήραμε τα χαμπάρια μας, μαζέψαμε βαριεστημένοι και τραβήξαμε για τα ζεστά κρεβατάκια μας.